ခုရက်ပိုင်း ၂ ရက်၊ ၃ ရက်လောက်တော့ရှိပြီး မိုးတွေရွာနေတာ အိမ်မှာမနေချင်တာနဲ့ မိမိအဖွားလို ဖြစ်နေသော အဖွားအိမ်ကို အလည်ထွက်လာရင်း အဖွားဒူးခေါင်းနာနေသောကြောင့် ဆေးလေးဝယ်ပြီး လက်ဖက်ရည်လေးပါ တစ်ခါတည်း ဝင်ဝယ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအဖွားက အသက် ၉၄ နှစ်ရှိပေမယ့် ချော်လဲလို့ ဒူးနာတာကလွဲရင် ကျန်းမာရေးတော့ တကယ်ကောင်းသည်။ သူ့ဆီရောက်တော့ ဟိုအရင်က မိမိမကြားဖူးသော အကြောင်းအရာများကို ကြားရတတ်သည်။
ဒါနဲ့ ရောက်တတ်ရာရာ စကားပြောကြရင်း အဖွား၏ မြေးဖြစ်သူ ညိုညို နှင့် အိမ်အရောင်းအဝယ်ကိစ္စများ ပြောဖြစ်ကြတော့...
"မိညိုရေ... အွန်လိုင်းမှာတွေ့တဲ့ တစ်ချို့အိမ်တွေဆိုရင် ပြင်ဆင်ထားတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဈေးတွေကျတော့လည်း တော်တော်လေးနည်းတယ်။ တစ်ခုခုတော့ ချို့ယွင်းချက်ရှိနေမလားတော့ မသိဘူးနော်... ဥပမာ သရဲခြောက်တတ်တာတို့ ဘာတို့ပေါ့။"
ဆိုတော့ ညိုညိုက...
"ဖြစ်နိုင်တယ်... ကျွန်မအသိကောင်မလေးတွေ အိမ်တစ်အိမ်မှာ သွားငှားနေတာ။ အဲဒီအိမ်က ညဘက်ဆို လမ်းလျှောက်သံတွေ၊ အိုးခွက်ပန်းကန် အသံတွေ ကြားနေရတယ်တဲ့။ အဲဒါနဲ့ စုံစမ်းကြည့်တော့ အရင်က လင်မယားနှစ်ယောက် နေခဲ့တာတဲ့။ ယောကျ်ားဖြစ်တဲ့သူက ဆေးကြောင်ပြီး ဘာမီတွန်တွေ အများကြီးသောက်ထားတာ သေသွားတော့ မိန်းမကလည်း ဆေးတွေအများကြီး လိုက်သောက်ပြီး သေသွားတာ။ အဲဒါကြောင့် ချိပ်ပိတ်ထားတာ။ သူတို့က ပထမဆုံး ငှားတာဖြစ်နေတယ်တဲ့။"
"အဲဒီတော့ အိမ်ပြောင်းသွားရောလား။"
"ဘယ်ကလာ ပြောင်းနိုင်မလဲ။ အိမ်ငှားခတွေလည်း ပေးပြီးနေတော့ ကြောက်ကြောက်နဲ့ ဒီလိုပဲ ဆက်နေရတာပေါ့။"
ညိုညိုကပင် ဆက်၍...
"ဒါနဲ့ စကားမစပ် ပြောရဦးမယ်။ ကျွန်မတို့ မြေးအဖွား အရင်က ကျွန်မတို့အခန်းကို ငှားထားပြီး ဘိုခြံက ကျွန်မအစ်မ မသီတို့ ဝယ်ထားတဲ့အိမ်လေးမှာ သွားနေတုန်းကမှ တကယ်ခြောက်တာ။ အဲဒီမှာ နေတုန်းကမှ လူကို မျက်တွင်းတွေချောင်လို့ မအိပ်ရဲလို့ အိပ်ကိုမရတာ။"
"ဘယ်လိုလုပ်လို့ အိပ်မရတာလဲဟ။"
"ညဘက် ၂ နာရီဆိုရင် အိမ်ပြင်က နံရံတွေကို တုတ်နဲ့ လျှောက်ခြစ်တာ ပတ်ပတ်လည်ပဲ။ 'ဂျစ်.........' ဆိုတဲ့ အသံကြီး ကြားနေရတော့ ကြောက်လွန်းလို့။ ပြီးတော့ အဲဒီအိမ်က လူမနေတာ မီတာချမပေးသေးတော့ မီးကလည်း မရသေး။ ဘက်ထရီမီးလေးနဲ့ နေရတော့ အတော်ဆိုးတာ။ ဒီကြားထဲ ဘက်ထရီကလစ်ကို လာဖြုတ်ချသေးတယ်။ ကျွန်မဆို အိမ်အပေါ်ထပ်ကို တက်မကြည့်ရဲဘူး။ တစ်ခါမှ မတက်ဖူးဘူး။ အိမ်အပေါ်ထပ်ကဆိုရင်လည်း ဖိနှောင့်နဲ့ချပြီး နင်းတဲ့ခြေသံမျိုးတွေ၊ ပစ္စည်းထုရိုက်ပစ်ချသံတွေ ဆူညံနေတာပဲ။"
"ပရိတ်တွေ ဘာတွေ မရွတ်ဘူးလား။"
ဟု ကျွန်တော်က မေးတော့...
"ရွတ်တာပေါ့။ ဘုန်းကြီးတွေ ပင့်၊ ပရိတ်ရွတ်။ နောက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကျောင်းကလည်း လောက်စပီကာနဲ့ ကျွန်မတို့အိမ်ဘက် လှည့်ပြီးရွတ်လည်း မရပါဘူး။ အဲဒီညကျတော့မှ ပိုဆိုးလာတယ်။ အိမ်ထဲမှာ ခြေသံတွေ ပတ်လျှောက်နေပြီး ကျွန်မအခန်းရှေ့ကျ ရပ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ 'တောက်' ဆိုတဲ့ အသံကြီးကို အကျယ်ကြီး ကြားရပြီး ပြန်လျှောက်သွားသံ ကြားရတယ်။"
သူကပဲ ဆက်ပြီး...
"အိမ်ပေါ်က ပစ္စည်းတွေ ပစ်ချတာ တဝုန်းဝုန်းနဲ့။ အဲဒါနဲ့ မေကြီးက ထအော်ရော... 'ဟေ့... ပစ်ချချင်ရင် အဲဒီမှာပစ်မချနဲ့၊ ငါ့ဆီကို ပစ်ချလိုက်။ ရောင်းချပြီး လှူရတန်းရအောင်' လို့ အော်လိုက်တော့ တစ်ခါတည်း ငြိမ်သွားတယ်။
နောက်ပြီး ကိုထွန်းထွန်းနဲ့ နာမည်တူ ကိုထွန်းထွန်းဆိုတဲ့ တစ်ယောက်က အိမ်မှာ ပြင်စရာဆင်စရာလေးတွေ ပြင်ပေးရင်း ကျွန်မနဲ့ မေကြီးက အခန်းထဲမှာအိပ်တယ်။ သူက အပြင်မှာ ကုလားထိုင်လေးနဲ့ အိပ်တာ။
သူက ပြောပြတာ... သူ့ရှေ့ကို ဘီးစပတ်ကြီးနဲ့ မိန်းမကြီးတစ်ယောက် ဝင်လာတာ။ သူ့မှာ လှုပ်လို့လည်းမရ၊ အော်လို့လည်းမရနဲ့ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေတာ။ အဲဒီမိန်းမကြီးက ကုလားထိုင်ဖျင်ကနေ ကျောကုန်းကို ကုတ်နေတာ။ ကြောက်လိုက်တာ မပြောနဲ့။ ဘုရားကို အာရုဏ်ပြုလိုက်တော့မှ လှုပ်လို့ရသွားရော။ မေကြီးနေတဲ့ ဘုရားခန်းထဲ ပြေးဝင်ပြီး အော်ခေါ်တော့တာပဲ။"
သူကပဲ ဆက်ပြီး...
"အဲဒီနားက အိမ်တွေဆိုရင် ဒီအိမ်ဘက်ကို ညဘက်ဆို မဖြတ်ရဲကြလို့ ကျွန်မတို့လာနေတာ ကျေးဇူးတွေတင်နေကြတာ။
တစ်နေ့ ကိုထွန်းထွန်းရဲ့ ညီက ကြာဆန်သုတ်တွေ ဝယ်လာပြီး နှစ်ယောက် ထမင်းစားတဲ့အခန်းထဲမှာ မစားဘဲ မီးဖိုခန်းထဲမှာ စားနေတာ။ တစ်လုပ် နှစ်လုပ်လောက်ပဲ စားရသေးတယ်။ ဟိုကောင်လေးက ကျွန်မကို...
'မညို... မညို... နောက်ကတံခါးက ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးပြူးကြီးနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်ဗျ...'
ဆိုတော့ ကျွန်မနောက်လှည့်ကြည့်တော့လည်း ဘာမှမတွေ့ဘူး။
သူကလည်း...
'အမလေး အစ်မရေ... လက်ကြီးဝင်လာပြီဗျ...'
ဆိုပြီး ပြေးတော့ ကျွန်မလည်း ပန်းကန်ကြီးနဲ့ ပြေးရတော့တာပေါ့။"
"နောက်တော့ ဘာတွေဆက်ဖြစ်သေးလဲ။"
"နောက်တော့ မီတာလည်းရလို့ မီးတွေ တစ်အိမ်လုံး လင်းနေအောင် ပတ်ပတ်လည်ထွန်းထားတော့မှ ဘာမှမတွေ့ရတော့ဘူး။ အခြောက်လည်း မခံရတော့ဘူး။"
လို့ သူက ပြောပါတယ်။
ဒါကြောင့်မို့ ကျွန်တော်ဖတ်ဖူးတဲ့ စာတွေထဲမှာ နာနာဘာဝတွေဟာ အလင်းရောင်စူးစူး၊ အသံစူးစူးတွေနဲ့ တွေ့မိရင် သူတို့ကိုယ်ထည်တွေဟာ နူးညံ့တဲ့အတွက် ပြိုကွဲပျက်စီးစေတယ်လို့ ပြောပါတယ်။
နောက်ပြီး ကျွန်တော့်အသိ ကြွက်ကြီးက ပြောဖူးတယ်။ မလေးရှားမှာ အိမ်တစ်အိမ်ရှိတယ်တဲ့။ ဈေးပေါပေမယ့် ငှားတဲ့သူနည်းတယ်တဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအိမ်မှာရှိတဲ့ သရဲက မကောင်းတာလုပ်တဲ့သူ၊ မိန်းမရှုပ်၊ ဆေးချ၊ အရက်သောက်တဲ့သူတွေဆို ဘာမှမလုပ်ပေမယ့် ဘုရားရှိခိုးတဲ့သူ၊ ပရိတ်ရွတ်တဲ့သူတွေဆို လည်ပင်းညှစ်တာတို့၊ လှေကားက ကန်ချတာတို့၊ ကုလားထိုင်ပေါ်က ကန်ချတာတို့ လုပ်တတ်ပါတယ်တဲ့။
မယုံတဲ့သူများ မလေးရှားရောက်ရင် သွားစမ်းကြည့်ကြဖို့ပါ။
အားလုံးပျော်ရွှင်နိုင်ကြပါစေဗျာ.......
No comments:
Post a Comment